W dzień Pański wprowadziła mnie powyższa myśl św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Ona jest patronką misji i mojego rocznika święceń. W dużej mierze zawdzięczam Jej obecność na kresach, o czym niejednokrotnie wspominałem. Wczoraj do północy trwała w naszym kościele adoracja Najświętszego Sakramentu. Tuż pod monstrancją znajdował się obraz z wizerunkiem św. Tereski. Zawsze marzyła i zabiegała o bliskość z Jezusem. Dzisiaj jest szczęśliwa z faktu, że ogląda Boga twarzą w twarz i spełnia obietnicę o zsyłaniu deszczu łask.
Św. Tereso od Dzieciątka Jezus, patronko naszych trudnych czasów, Tyś chciała być miłością w sercu Kościoła i ofiarą za zbawienia świata. Uproś dziś Kościołowi świętemu możliwość dotarcia do każdego człowieka z darem Chrystusowej miłości i przebaczenia. Tobie powierzam siebie, moich bliskich, rodzinę, przyjaciół, kolegów z rocznika, znajomych, małą trzódkę i wszystkich, którzy pamiętają o mnie w modlitwie. Ojcze nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu…
Każdego dnia słowami powyższej modlitwy zawierzam św. Teresce osoby, trudne sprawy Kościoła i szczególne intencje.
Niech deszcz łask spadnie na ludzkie serca i zrosi je miłością.