Ojciec marnotrawnego syna zawsze nosił w swym sercu przebaczenie, lecz marnotrawny syn nie mógł go dostąpić, dopóki nie nastąpiła taka zmiana w jego postawie, że poprosił o przebaczenie i chciał odpokutować za swoje winy jako sługa w domu swojego ojca. Jak długo trwa moje przywiązanie do zła, przebaczenie jest niemożliwe; jest to tak proste jak prawo, które powiada, że życie w głębokich szczelinach jaskini sprawia, iż światło słoneczne jest dla nas czymś niedostępnym.
Przebaczenie nie następuje automatycznie – aby je otrzymać, muszę uczynić się godnym przebaczenia. Dowodem mojego żalu za popełnione winy jest gotowość do wykorzenienia wady, która była przyczyną występku. Człowiek, który żywi gwałtowną urazę wobec swego bliźniego, i który wyznaje ją w sakramencie pokuty, nie może otrzymać przebaczenia, dopóki nie przebaczy bliźniemu (por. Mk 11,25).